Ubezwłasnowolnienie całkowite



Potrzebujesz porady prawnej?
Zadzwoń po bezpłatną wycenę
537 396 844






Ubezwłasnowolnienie całkowite polega na pozbawieniu osoby fizycznej zdolności do czynności prawnych. Sąd orzeka o ubezwłasnowolnieniu całkowitym zarówno w stosunku do osoby pełnoletniej jak i w stosunku do osoby, która nie ukończyła 18 roku życia, ale ma co najmniej 13 lat. Należy zauważyć, że nie można ubezwłasnowolnić całkowicie osoby poniżej 13 roku życia, ponieważ osoba taka pozbawiona jest zdolności do czynności prawnych z mocy samego prawa. Ubezwłasnowolnienie całkowite może nastąpić tylko i wyłącznie z powodu choroby psychicznej, niedorozwoju umysłowego i innych zaburzeń psychicznych (np. pijaństwa, narkomanii). Czynność dokonana przez osobę pozbawioną zdolności do czynności prawnych jest nieważna, chyba że umowa zawarta przez taką osobę należała do umów powszechnie zawieranych w drobnych bieżących sprawach życia codziennego.

Do ubezwłasnowolnienia całkowitego osoby powyżej 13 roku życia dochodzi, gdy osoba ta jest chora psychicznie, dotknięta umysłowym niedorozwojem lub innego rodzaju zaburzeniami psychicznymi, przez które nie jest w stanie pokierować swoim postępowaniem. Powyższe przesłanki muszą wystąpić łącznie. Wydanie wyroku w przedmiocie ubezwłasnowolnienia całkowitego danej osoby jest fakultatywne, a nie obligatoryjne. Decydujące znaczenie ma bowiem stwierdzenie, czy osoba, która ma zostać całkowicie ubezwłasnowolniona jest w stanie kierować swym postępowaniem. Co ważne, nie każda choroba psychiczna pociąga za sobą taki sam skutek, ponieważ zależy to od jej rodzaju, stopnia nasilenia i innych indywidualnych objawów. Nie wystarczy samo podejrzenie zachorowania, gdyż stan niedorozwoju umysłowego musi istnieć także w czasie orzekania przez sąd o ubezwłasnowolnieniu danej osoby.

Ubezwłasnowolnienie może zostać orzeczone pomimo niestwierdzenia choroby psychicznej, jeżeli normalne zachowanie się chorego ma jedynie charakter przejściowy, a choroba ma charakter trwały. Sąd, rozstrzygając o orzeczeniu wobec danej osoby ubezwłasnowolnienia, winien ponadto rozważyć wszystkie okoliczności występujące w sprawie, wziąć pod uwagę sytuację życiową takiej osoby oraz kierować się interesem takiej osoby. Wymagane jest każdorazowo uzyskanie opinii biegłego lekarza psychiatry lub specjalisty z zakresu neurologii. Należy zauważyć, że orzeczenie ubezwłasnowolnienia nie może mieć na celu jedynie ochrony praw majątkowych takiej osoby. Osoba ubezwłasnowolniona całkowicie winna pozostawać pod władzą rodzicielską jednego lub obojga rodziców, albo winna zostać oddana pod opiekę opiekuna.

Ustanowienie opieki z urzędu następuje w każdym przypadku ubezwłasnowolnienia całkowitego osoby pełnoletniej po ukończeniu przez nią 18 roku życia, jak i po osiągnięciu pełnoletniości w skutek zawartego małżeństwa przed ukończeniem 18 lat. Skutkiem ubezwłasnowolnienia całkowitego jest zakaz zawierania przez osobę ubezwłasnowolnioną związku małżeńskiego; od tej zasady nie ma wyjątków. Orzeczenie o ubezwłasnowolnieniu całkowitym ma charakter konstytutywny i z chwilą jego uprawomocnienia się powoduje powstanie nowego stanu prawnego. Orzeczenie to nie wywołuje skutków z mocą wsteczną (tzw. ex tunc). Jednocześnie, należy zważyć, że prawomocne postanowienie o ubezwłasnowolnieniu całkowitym obowiązuje aż do jego uchylenia (np. w przypadku, gdy ustaną przyczyny, dla których je orzeczono) lub do zmiany (np. ze względu na poprawę stanu psychicznego), dokonanej z urzędu lub na wniosek.



Potrzebujesz porady prawnej?
Zadzwoń po bezpłatną wycenę
537 396 844






Powiązane artykuły