Spowodowanie średniego lub lekkiego uszczerbku na zdrowiu



Prawo karne wyróżnia „ciężki” uszczerbek na zdrowiu oraz „inny” uszczerbek na zdrowiu (tj. „średni” oraz „lekki” uszczerbek na zdrowiu). Uszczerbek na zdrowiu to naruszenie czynności narządu ciała (czyli naruszenie ciągłości tkanek np. nerek, oczu, serca; zarówno poprzez zewnętrzne zranienia jak i wewnętrzne obrażenia) oraz rozstrój zdrowia (czyli zakłócenie funkcji organizmu o charakterze fizjologicznym; dotyczy zarówno zdrowia fizycznego jak i psychicznego). Co ważne, przestępstwo spowodowania średniego uszczerbku na zdrowiu obejmuje wszystkie przypadki, które polegają na wywołaniu mniej dolegliwych skutków dla życia i zdrowia pokrzywdzonego niż ma to miejsce w przypadku doznania ciężkiego uszczerbku na zdrowiu.

W tym stanie rzeczy, przestępstwo to zagrożone jest karą pozbawienia wolności od 3 miesięcy do 5 lat. Natomiast, w wypadku, gdy naruszenie czynności narządu ciała lub rozstroju zdrowia trwało krócej niż 7 dni, mowa jest o spowodowaniu lekkiego uszczerbku na zdrowiu. Sprawcy lekkiego uszczerbku na zdrowiu grozi kara grzywny, kara ograniczenia wolności albo kara pozbawienia wolności do lat 2. Kodeks karny przewiduje także uprzywilejowany typ przestępstwa spowodowania uszczerbku na zdrowiu (tj. przestępstwa zagrożonego karą łagodniejszą; grozi za nie kara grzywny, kara ograniczenia wolności albo kara pozbawienia wolności do roku). Sprawca, który działa nieumyślnie ponosi odpowiedzialność w takiej sytuacji, kiedy przewidywał możliwość spowodowania uszczerbku na zdrowiu, bądź możliwości takiej nie przewidział, chociaż mógł i powinien ją przewidzieć.

Należy zwrócić uwagę, że ściganie lekkich uszczerbków na zdrowiu (trwających krócej niż 7 dni) następuje z oskarżenia prywatnego. Ściganie średnich uszczerbków na zdrowiu następuje natomiast z urzędu. Wyjątek stanowią natomiast takie średnie uszczerbki na zdrowiu, które spowodowane zostały nieumyślnie, zaś ich ofiarą jest osoba najbliższa sprawcy (tj. zgodnie z przepisami kodeksu karnego za osobę najbliższa uznaje się: małżonka, wstępnego, zstępnego, rodzeństwo, powinowatego w tej samej linii lub stopniu, osobę pozostającą w stosunku przysposobienia oraz jej małżonka, a także osobę pozostającą we wspólnym pożyciu). Bowiem, w takiej sytuacji ściganie następuje na wniosek osoby pokrzywdzonej.





Powiązane artykuły

Pokaż więcej