Prawo pierwokupu



Potrzebujesz porady prawnej?
Zadzwoń po bezpłatną wycenę
537 396 844






Prawo pierwokupu oznacza pierwszeństwo kupna oznaczonej rzeczy, w przypadku sprzedaży tej rzeczy osobie trzeciej. W przeciwieństwie do prawa odkupu, strona uprawniona z tytułu pierwokupu nie może żądać nabycia przedmiotu sprzedaży w jakimkolwiek momencie. Tylko w przypadku, gdy strona zobowiązana zamierza sprzedać rzecz osobie trzeciej, strona uprawniona może doprowadzić do tego, iż sama rzecz nabędzie. W przypadku przeniesienia własności rzeczy pod innym tytułem niż sprzedaż (np. darowizna, zamiana) uprawnionemu nie przysługuje przywilej prawa pierwokupu. Prawo pierwokupu może wynikać z ustawy (odgrywa dużą rolę w porządku prawnym) albo z czynności prawnej. Do instytucji prawa pierwokupu odnosi się wiele unormowań przewidzianych przez ustawy szczególne (tzw. lex specialis). Przepisy kodeksu cywilnego dotyczące prawa pierwokupu mają z reguły charakter bezwzględnie obowiązujący (tzn. nie można ich zmienić ani wyłączyć wolą stron). Rzecz, której dotyczy prawo pierwokupu może być sprzedana osobie trzeciej jedynie pod warunkiem zawieszającym. Dopiero, jeżeli uprawniony nie wykona przysługującego mu prawa pierwokupu, umowa zawarta między zobowiązanym a osobą trzecią staje się w pełni skuteczna. Wymagane jest, aby zobowiązany z tytułu prawa pierwokupu niezwłocznie zawiadomił uprawnionego o treści umowy sprzedaży zawartej z osobą trzecią. Osoba uprawniona może w przypadku pierwokupu nieruchomości wykonać swoje prawo w ciągu miesiąca, zaś w innych przypadkach – w ciągu tygodnia od otrzymania zawiadomienia o sprzedaży, pod warunkiem, że nie zastrzeżono innych terminów. Skorzystanie z prawa pierwokupu następuje poprzez złożenie oświadczenia zobowiązanemu, wraz z zachowaniem wymaganej przez prawo formy. W wyniku wykonania prawa pierwokupu dochodzi do realizacji między osobą uprawnioną z tytułu pierwokupu a osobą zobowiązaną – umowy o tej samej treści, jak umowa zawarta przez zobowiązanego z osobą trzecią (o ile przepis szczególny nie stanowi inaczej). W przypadku bowiem postanowień mających na celu udaremnienie prawa pierwokupu (np. fikcyjnie wysoka cena kupna), postanowienia takie będą bezskuteczne wobec osoby uprawnionej. Jeżeli zobowiązany z tytułu prawa pierwokupu: sprzedał rzecz osobie trzeciej bezwarunkowo albo nie zawiadomił uprawnionego o sprzedaży lub nieprawdziwie przedstawił istotne postanowienia umowy sprzedaży, ponosi on odpowiedzialność za wynikłą stąd szkodę. W przypadku, gdy prawo pierwokupu przysługuje z mocy ustawy Skarbowi Państwa lub jednostce samorządu terytorialnego, współwłaścicielowi albo dzierżawcy, sprzedaż dokonana bezwarunkowo jest nieważna. Prawo pierwokupu ma charakter niezbywalny i niepodzielny (chyba że przepisy szczególne zezwalają na częściowe wykonanie tego prawa). Jeżeli jest kilku uprawnionych, a niektórzy z nich nie wykonywają prawa pierwokupu, pozostali mogą wykonać je w całości.



Potrzebujesz porady prawnej?
Zadzwoń po bezpłatną wycenę
537 396 844






Powiązane artykuły

Pokaż więcej